યોગ્ય પહેરવેશનો નિયમ

કપડાં માત્ર શરીર ઢાંકવા માટે નથી હોતા. એ સામેવાળાના મગજમાં તમારી છાપ ગોઠવવાનું સાધન છે. આ કોઈ મનોવિજ્ઞાનની અટપટી થિયરી નથી, પણ રોજિંદી દુનિયાનો અલિખિત નિયમ છે. તમે જે ક્ષેત્રમાં ઊભા છો, તેની ભાષા તમારા કપડાંએ બોલવી પડે. સામાજિક પરિવેશ સાથે સુસંગત વસ્ત્રો પહેરવા એટલે બીજાને ખુશ કરવા નહીં, પણ વાતચીતમાં અનાવશ્યક ઘર્ષણ ટાળવું.

આ વિચાર કોઈ ચોક્કસ પુસ્તક કે લેખકની ભેટ નથી. આ સામાન્ય માનવ વ્યવહાર અને પ્રોફેશનલ શિષ્ટાચારમાંથી ઊભરી આવેલો નિયમ છે. સદીઓથી દરબારો, કચેરીઓ અને બજારોમાં લોકોએ આ શીખવું પડ્યું છે. આધુનિક વ્યવસાયિક જગતમાં આને એક સોફ્ટ સ્કિલ તરીકે જોવામાં આવે છે. જ્યાં સુધી તમે સ્થાપિત નિયમ જાણતા નથી, ત્યાં સુધી તમે તેને તોડી પણ શકતા નથી.

જો તમે પરિસ્થિતિથી તદ્દન અલગ પડી જતો પહેરવેશ પહેરો છો, તો માણસો તમારી વાત સાંભળવાને બદલે તમારા દેખાવનું વિશ્લેષણ કરવા લાગે છે. વધારે પડતો ભડકાઉ અથવા અત્યંત બેદરકાર પોશાક સામેવાળાને એવો સંદેશ આપે છે કે તમને એ વાતાવરણની ગંભીરતાની કદર નથી. તમારો સમય અને ઊર્જા તમારા કામને સાબિત કરવામાં વપરાવા જોઈએ, નહીં કે તમારી પસંદગીનો બચાવ કરવામાં.

બેંગલુરુ કે અમદાવાદની કોઈ આઈટી કંપનીનો કિસ્સો લો. કોઈ યુવાન કોડર શોર્ટ્સ અને ચપ્પલ પહેરીને ઓફિસમાં કોડિંગ કરે તો ત્યાં સહજ ગણાય. પણ એ જ યુવક જ્યારે બેંકના જૂનવાણી મેનેજર સામે કરોડો રૂપિયાની લોન માંગવા જાય, ત્યારે એ જ શોર્ટ્સ તેની અપરિપક્વતા ગણાય. ત્યાં તેણે ઇસ્ત્રી કરેલો શર્ટ જ પહેરવો પડે. મેનેજર તેના આલ્ગોરિધમ કરતાં તેની વિશ્વસનીયતા તેના પહેરવેશ પરથી માપશે. આ ઢોંગ નથી, વાતાવરણની માંગ સમજીને ચાલવાની વ્યવહારિક બુદ્ધિ છે.

તમારા કપડાં હંમેશાં એટલાં મોટેથી ન બોલવા જોઈએ કે તમારા વિચારોનો અવાજ દબાઈ જાય.