રંગ ઉતર્યા તો રોશની થઈ ગઈ

**રંગ ઉતર્યા તો રોશની થઈ ગઈ**

મસ્તી વધી ગઈ તો વિરક્તિ થઈ ગઈ,
ઘેરો થયો ગુલાલ તો ભગવો થઈ ગયો.

ચીજ ચીજ ચાખી જોઈ, સ્વાદ બધા ચાખ્યા,
જીભ જ્યાં થાકી ગઈ ત્યાં ઉપવાસ થઈ ગયો.

હાથ લંબાવ્યા બહુ, પકડ્યું બહુ બધું,
મુઠ્ઠી જ્યાં ખૂલી ગઈ ત્યાં આકાશ થઈ ગયો.

દર્પણમાં જોયા કર્યું ચહેરો વરસો સુધી,
દર્પણ જ ફૂટ્યું ત્યારે દર્શન થઈ ગયાં.

રસ્તા બધા ચાલ્યો, નકશા બધા ફાડ્યા,
ખોવાઈ ગયો પૂરો તો મંઝિલ થઈ ગયો.

શબ્દો વડે ઈશ્વરને બાંધવા ગયો હતો,
ચૂપ થયો તો એની આયત થઈ ગયો.

સળગતો રહ્યો બહારની આગમાં વરસો સુધી,
ભીતરની ચિનગારી ચેતી ને ચિરાગ થઈ ગયો.

સંબંધ ઓઢ્યા, ઉતાર્યા, ફરી ફરી પહેર્યા,
નગ્ન થયો તો કોઈનો, સૌનો થઈ ગયો.

ટોળામાં તાળી પાડી, ટોળામાં ખૂબ નાચ્યો,
ટોળું વિખેરાયું ને ફકીર થઈ ગયો.

ખાલીપણાથી ડરતો'તો, ભરતો રહ્યો જીવન,
ખાલી થયો ત્યાં બાંસુરી થઈ ગયો.

— **પરાગ રતનપરા**

---

આ ગઝલમાં એક ઊંડો સૂર છે — કે ભરાવું એ જ ખાલી થવાની તૈયારી છે, અને ખાલી થવું એ જ સાચું ભરાવું છે. છેલ્લો શેર — બાંસુરીનો — એ જ કબીર અને રૂમીનો સૂર છે: ખાલી વાંસળીમાંથી જ સંગીત વહે છે.