ખુદા તારી મહેફીલે ઉઠાવી હાથ શું માંગું?

# ખુદા તારી મહેફીલે ઉઠાવી હાથ શું માંગું?

**— પરાગ રતન પરાગ**

---

ખુદા તારી મહેફીલે ઉઠાવી હાથ શું માંગું?
તું જાણે છે જ સઘળું, તો હવે સાથ શું માંગું?

ઉઘાડી આંખે જોયું મેં તમાશો આ જગતનો,
હવે બંધ આંખે તારી બારગાહ શું માંગું?

જે માંગ્યું એ ન મળતું, જે મળ્યું એ ક્યાં જ માંગ્યું'તું,
તું ઉલટાવે છે ચાલો — આ તો બાજી, રાત શું માંગું?

દીધી તેં ધૂળ મુઠ્ઠીમાં ને કીધું 'બાંધ મહેલો',
હું ધૂળથી લથબથ — તારી આ સોગાત શું માંગું?

મેં માંગ્યો'તો ઉજાસ, તેં દીધી સળગતી મશાલ,
બળે હાથ ને દેખાય રાહ — આ ઔકાત શું માંગું?

કોઈ માંગે છે મુકામ, કોઈ માંગે છે સફર,
હું તો થાક્યો બેઉથી — હવે આરામ શું, પ્રાત શું માંગું?

તું આપે છે ઈબાદત — પણ જવાબ ક્યાંય ના દે,
આ ખાલી ખાલી સજદાઓમાં, ફરિયાદ શું માંગું?

ઉઠાવ્યો હાથ મેં — તો ધ્રૂજતો હાથ પાછો આવ્યો,
ન ખુદ પર ભરોસો — તારો ઈજલાસ શું માંગું?

મેં જોયા છે ફકીરો જે ખુદાને ઠોકરે મારે,
ને બાદશાહો જે રડે — તો આ મિરાસ શું માંગું?

જો દર્દ જ પ્રાર્થના છે, તો હું નમાઝી છું સદાનો,
દુઆ વધુ શું, ઝખ્મ વધુ શું — આ વરદાન શું માંગું?

હવે 'પરાગ' ચૂપ છે, ન ફરિયાદ ન ફરમાઈશ,
ખુદા સામે ખાલી હાથ — ને ખાલી હાથ શું માંગું?

---

*મહેફીલ ખુદાની છે, ને માંગનાર ખાલી હાથે ઊભો —*
*આ ખાલીપણું જ કદાચ સૌથી મોટી દુઆ છે.*