એક પરમ મિત્ર પરાગનો કટાક્ષ-સંદેશ
ઑસ્ટિનની ધરા પર, લાગાવિસ્ટાના ખૂણે,
બેઠો છે એક પુરુષ, જેનું નામ છે — *જ્વાલા!*
નામમાં અગ્નિ, પણ જીવનમાં ઠંડોગાર બરફ,
છેંતાલીસ વસંતો વીતી, ને હજી શોધે છે "પોતાનો રસ્તો!"
દુકાનની છાજલી પર ગોઠવાય છે ચિપ્સના પૅકેટ,
ને એની ભીતર ગોઠવાય છે — અધૂરા સપનાંના કૅરેટ.
ગૅલનના ભાવ ગણે, ને લૉટરીની ટિકિટ વેચે,
મહિને અગિયાર હજાર ડૉલર — ને આત્મા? એ તો કાચે!
---
**પરાગ આવ્યો, ધુંઆફુંઆ:**
"અલ્યા જ્વાલા! શું બકવાસ છે આ?
તું તો સિંહ છે, ને બેઠો છે બકરીના ટોળામાં!
તારા ભેજામાં તો છે અણુબૉમ્બ જેવી શક્તિ,
ને તું વાપરે છે એને — ક્રેડિટ કાર્ડ સ્વાઇપ કરવામાં?!
છેંતાલીસ વર્ષે હજી 'વિચારું છું' — 'જોઈશું' — 'ભગવાન કરશે'?
અરે ભાઈ, ભગવાન પણ હવે કહે છે: *'મારે પણ રિટાયર થવું છે!'*
BAPS મંદિરમાં તું માથું ટેકવે, ને ઘરે આવી ફરી રડે,
'ફૅમિલી ડ્રામા' ને 'ઇન્ટરનલ ડ્રામા' — બેય બાજુ આગ ભડભડે!
બે વર્ષ! સાંભળે છે? — ફક્ત *બે વર્ષ*ની વિન્ડો છે!
પછી તો AI આવશે ને બધી દુકાનો ખોખલી કરશે!
ChatGPT તારી ગલ્લાવાળી નોકરી પણ લઈ લેશે,
રોબોટ આવીને 'સ્લિમ જિમ' પણ તારા કરતાં ઝડપી વેચશે!
---
તારી પાસે છે વિઝન, ને છે અલગ દૃષ્ટિકોણ,
પણ તું વાપરે છે એને — *કયું દૂધ સસ્તું છે* એ વિચારવામાં!
તારા ભેજાંમાં છે Tesla, ને તું ચલાવે છે બળદગાડી,
તારી ભીતર છે Steve Jobs, ને બહાર છે — *કાકા હાથવાળા!*
પત્ની કહે: 'સલામત રહો, રિસ્ક ન લો!'
મા કહે: 'બેટા, મંદિરે જા, સ્વામીજીને પૂછ!'
છોકરાઓ કહે: 'Dad, can we get the new iPhone?'
ને તું બેઠો છે — *બેઠો છે* — ગલ્લા પાસે, બૅંકના EMI ગણતો!
---
ઊઠ જ્વાલા! તારું નામ યથાર્થ કર!
આ સમય માગે છે — *bold* નિર્ણય, *brave* પગલું!
દુકાન વેચી દે, કે ભાડે આપી દે,
પણ તારી અંદરના આગનો *exit* તો કર!
કંઈક નવું શરૂ કર — AI ની દુનિયામાં ડૂબકી માર,
અમેરિકા છે, શીખવા માટે કોઈ ઉંમર નથી, *યાર!*
છેંતાલીસ તો માત્ર શરૂઆત છે — ઉંમર નહીં, *runway* છે,
પણ આ runway પણ બે વર્ષમાં બંધ થવાની *highway* છે!
---
**જ્વાલા (નીચું જોઈને):** 'પણ પરાગ... ફૅમિલી... મંદિર... લૉન...'
**પરાગ (ખડખડાટ હસતા):**
'આ જ બહાનાં તારા બાપદાદાઓએ સંભળાવ્યાં હતાં!
તું પણ એ જ વાર્તા તારા છોકરાંને સંભળાવીશ?
*'મેં તો કરવું હતું બેટા, પણ સંજોગો...!'*
અરે, સંજોગો કોઈ રાહ નથી જોતા, ભાઈ — *AI તો બિલકુલ નહીં!*'
---
ઊઠ જ્વાલા! *લાગાવિસ્ટા*ની લપસણી છોડ,
તારા ભીતરના સૂર્યને હવે *તડકો* દે!
આ બે વર્ષ — તારી છેલ્લી તક, કે પહેલી ઉડાન,
*'જ્વાલા'* નામ સાર્થક કર — બાકી રહી જશે ફક્ત *રાખ ને ધુમાડો!*
— *(પરાગની વાત: કટુ, પણ સત્ય; કટાક્ષ, પણ પ્રેમ.)*
---
**નોંધ:** કાવ્ય ભલે મજાકિયા હોય, સંદેશ ગંભીર છે — જ્વાલાજી, ગલ્લા પર ગોઠવાયેલ સ્લિમ જિમ વેચવાથી ઇતિહાસ નથી લખાતો. ઇતિહાસ લખાય છે *ઊઠીને* — *આજે*, *અત્યારે*, *આ જ ક્ષણે*. 🔥