મૂંગા હોઠ છે, ઝૂકી છે પાંપણો
મૂંગા હોઠ છે, ઝૂકી છે પાંપણો, દિલમાં લાગણી કંઈ નવી નવી છે,
હજી અજાણ છે આ મળવાનું, હજી આ ચાહતની રસમ નવી નવી છે।
હજી તો ઊંઘ ક્યાં આવે છે આંખમાં, હજી તો શ્વાસમાં તારું જ નામ છે,
હજી તો ધબકશે છાતી વધારે — હજી આ બેચેની રાતની નવી નવી છે।
આજે વસંતનો પહેલો પ્રહર છે, ચાલ બાગમાં જઈને ફરી આવીએ,
હવામાં ફૂલની મહેક નવી નવી છે, કળીઓમાં ખિલવાની ઝંખના નવી નવી છે।
જૂના ખાનદાનીઓ તો નમ્ર હોય, એમની વાણીમાં ઠંડક વસે,
તારો અવાજ જ કહી દે છે — ભાઈ, તારી તિજોરીની ચમક નવી નવી છે।
જરાક ભાગ્યે સાથ આપ્યો ને — આગળની હરોળમાં બેસી ગયા,
હજી તો પાંખો ફૂટી છે ત્યાં ઊડે છે — હજી આ ઊંચાઈની હવા નવી નવી છે।
બૉમ્બની વર્ષા થાય છે આભમાંથી, જૂના યોદ્ધાઓ ઘસઘસાટ સૂએ છે,
દુનિયાને ગુલામ કરે છે એ — જેની તાકાતની રમત નવી નવી છે।
મૂંગા હોઠ વચ્ચે જે વાત ધબકે છે, એ કોઈ શબ્દથી ક્યાં કહેવાય છે,
પારાગ — આ ગઝલ પણ જૂની છે, પણ એમાં ભરેલી વેદના નવી નવી છે।
---
*— પરાગ*