← મુખપૃષ્ઠ · કાર્ય અને ઉત્પાદકતા

સ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસી

૧૪ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬કવિતા

સ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસી
પરાગ, માણસ મોબાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

લાઈકની ભીખ, કમેન્ટનો નશો, ફૉલોઅર્સની ગણતરી રાત-દિ'
પરાગ, બિચારો પ્રોફાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

સવારે મીટિંગ, સાંજે ડેડલાઈન, રાતે ઈનબૉક્સનો ભાર માથે
પરાગ, ગુલામ ઈ-મેઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

EMIનું ચક્કર, લોનનો ફાંસો, ક્રેડિટ સ્કોરની ચિંતામાં મરે
પરાગ, માણસ બેંકના જાળામાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

મૉલમાં ભટકે, સેલની પાછળ, બ્રાન્ડની ચમકમાં ખોવાઈ ગયો
પરાગ, બંદો શૉપિંગ-ધમાલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

ડાબાનો દુશ્મન, જમણાથી નફરત, હેશટેગમાં વહેંચાયો દરેક
પરાગ, એ ટ્વિટર-જંગમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

રીલ પે રીલ, સ્ક્રૉલ પે સ્ક્રૉલ, અંગૂઠો ચાલે, દિમાગ બંધ
પરાગ, એ વીડિયો-વંટોળમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

ખબરદાર! આ ચેતવણી છે: જોતો'ય નહીં એની તરફ—
પરાગ ખુદ ઍલ્ગોરિધમ-જાળમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

---

*આધુનિક જિંદગીની ડિજિટલ કેદ — જ્યાં સાંકળો દેખાતી નથી, પણ કસે છે.*

— **પરાગ રતનપરા**

આત્મચિંતનચિંતન
← પહેલો લેખસ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસીઆગલો લેખ →ગરબડ ‘ને ગોટાળામાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે માણસ ધોળા-કાળામાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે