સ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસી

સ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસી
માણસ પોતાના જ મોબાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

લાઈકની ભીખ, કમેન્ટનો નશો, ફૉલોઅર્સની ગણતરી રાત-દિ'
બિચારો વર્ચ્યુઅલ પ્રોફાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

સવારે મીટિંગ, સાંજે ડેડલાઈન, રાતે ઈનબૉક્સનો ભાર માથે
ગુલામ પોતાની જ ઈ-મેઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

EMIનું ચક્કર, લોનનો ફાંસો, ક્રેડિટ સ્કોરની ચિંતામાં મરે
એ માણસ બેંકના જાળામાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

મૉલમાં ભટકે, સેલની પાછળ, બ્રાન્ડની ચમકમાં ખોવાઈ ગયો
બંદો શૉપિંગના ધમાલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

ડાબાનો દુશ્મન, જમણાથી નફરત, હેશટેગમાં વહેંચાયો દરેક
એ ટ્વિટરના રણસંગ્રામમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

રીલ પે રીલ, સ્ક્રૉલ પે સ્ક્રૉલ, અંગૂઠો ચાલે, દિમાગ બંધ
એ શૉર્ટ-વીડિયોના વંટોળમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

ખબરદાર! આ ચેતવણી છે: જોતો'ય નહીં એની તરફ—
એ ખુદ ઍલ્ગોરિધમના જહાનમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે

---

*આધુનિક જિંદગીની ડિજિટલ કેદ — જ્યાં સાંકળો દેખાતી નથી, પણ કસે છે.*